Lei Molin

Molin maakte:

• collages
• inkttekeningen
• zeefdrukken

Het werk van Molin (1927-1990) valt in te delen in drie perioden:

• "De Limburgse", tot 1967, gekenmerkt door een uitbundig kleurgebruik, meest olieverf op doek.
• "De Bloemendaal/IJmuidense", tot 1985, veelal wit/grijs/zwarte collages op papier, deze werken zijn abstracter dan die uit de vorige periode.
• "De Amsterdamse", van 1985 tot 1990. Deze werken, overwegend collages, (gewassen) inkttekeningen en zeefdrukken, zijn minder abstract, terwijl de kleur terugkomt.

Deze laatste periode, (het sterkst bij LM vertegenwoordigd), was artistiek gezien een zeer vruchtbare, en leidde tot een aantal werken met een brede thematiek. Inspiratie vond Molin in deze periode zowel in de hem omringende wereld, als in het werk van dichters (Pablo Neruda, Bert Schierbeek), schrijvers (Jorge Luis Borges, Julio Cortazar), musici (Miles Davis, Atahualpa Yupanqui) en collega kunstenaars (Chillida, Max Ernst, Calder en Ger Lataster).

Een uitspraak van Lei Molin (1986):"Het werk dat ik nu maak beschouw ik zelf als het beste van de afgelopen veertig jaar.Altijd heb ik geweten dat ik dit kon, alleen kon ik het nog niet. Beter dan dit zal het wel niet worden.Slechter ook niet trouwens.Hier moeten ze het maar mee doen…."

De foto's geven slechts een beperkt beeld van het werk dat LM van deze kunstenaar in portefeuille heeft.